เพื่อน.....อยู่ดีๆฉันก็อยากเขียนถึงพวกแกซะง่าน!!!!
สงสัยว่าช่วงนี้เป็นช่วงที่ฉันกำลังทำวิจัยอยู่(วิจัยฝุ่น..) เลยว่างงานจัด ยังไงก็ขออนุญาตพวกแกก่อนละกัน ที่จะนำเอาพวกบรรดาแกๆทั้งหลายมาเป็นตัวละครในงานเขียน(ห่วยๆๆ!!!!)ของฉัน และฉันก็หวังว่าพวกแกคงจะไม่เข้ามาอ่านบล็อคของฉันแน่นอน....(เพราะฉันไม่ได้บอกใคร 5555 ) แต่ถ้าพวกแกบังเอิญเข้ามาอ่าน.....ขอให้รู้ไว้ว่า ฉันเขียนถึงพวกแกด้วยความรักและคิดถึง....(อย่าซึ้งๆๆๆเพื่อน)
ก่อนอื่นต้องเท้าความกันก่อน......ฉันมีเพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมโน้นนนนน จนบัดนี้ก็ยังคบกันอยู่ มันก็นานหลายปีแล้วที่เราเป็นเพื่อนกันมา บางคนก็รู้จักกันตั้งแต่อนุบาลแน่ะ!!!! แล้วบุญมาวาสนาส่ง เราก็กลับมาเจอกันอีก แถมยังจำกันมันได้อีกด้วยนะ .... (เราจะไม่พูดถึงอายุกันนะคะ...)
มาเจอกันอีกทีเราก็เลยรวมกันเป็นกลุ่มก้อนกันเลยที่เดียว... สรุปได้ว่าในกลุ่มของเรามีอยู่ 10 สาวสวย ที่คัดสรรค์คนที่หน้าตาดีเท่านั้น(ชมกันเอง) กลุ่มเราถึงแม้ว่าจะมีแต่ผู้หญิง แต่ก็ไม่มีใครกล้ามารังแกพวกเราได้!!!!! เพราะเราห้าวยิ่งกว่าผู้ชายซะอีก....ขอบอก (เพราะว่าเราดุมากกกกก) ไปไหนเราก็จะไปกันหมด 10 สาวนะแหล่ะ กับมอไซด์ 3 คัน (คิดเอานะว่าไปกันยังงไง) ตอนนั้นเป็นอะไรที่สนุกมากเลย ทั้งหนีเรียนไปเที่ยวห้าง(เปิดใหม่) หนีไปเชียร์บาสกันยกห้อง แต่งตัวผิดระเบียบ ไม่เอากระเป๋ามาเรียน(ต้องเอากระเป๋าเพื่อนมาถือแทน) แต่อาจารย์ตรวจก่อนเข้าเรียน ยืมกันให้วุ่นเลยยยย หนังสือเล่มหนาๆ โอ๊ย!!! ไม่เอามาหร๊อก มันหนัก อาจารย์ตรวจก็ยืมห้องข้างๆเอา ผจญภัยดี ตื่นเต้นด้วย... (นึกแล้วขำ...ทำไปได้)
เอ่อ!!!!!ยังมีสอยชายกระโปรงกันด้วยนะ(แฟชั่นกระโปรงยาวตอนนั้นมาแรงงงงงง) ไอ้ก้อย(ขอเอ๋ยชื่อหน่อย) มันต้องมาสอยกระโปรงในห้องปกครอง 55555 ขำว่ะ!!!! ส่วนฉันก็นิดหน่อย... แค่ใส่ถุงเท้าผิดระเบียบเอง แต่ใส่กางเกงวอร์มปิดแล้วนะเฟ้ย อาจารย์ไม่เชื่อน้ำหน้าว่ะ ! ให้ดึงขากางเกงขึ้นซะง่าน โดน!!!! กะว่ารอดแล้วเชียว.. วีระกรรมของพวกเรามีอีกเยอะ (แต่ขี้เกียจเขียนว่ะ)
ต่อไปก็จะขอเผา เฮ่ยไม่ใช่!! พูดถึงรายตัวเลยละกัน!!!!! เพื่อไม่ให้เสียเวลา แบบว่าเรียงตามเบอร์ของเราละกันนะ(พวกเรามันผู้หญิงมีเบอร์นะคะ)พวกมันรู้กันดี!!!!
เบอร์1 โอ๋ฉัตร
สมัยมันเกิด(ก็พร้อมๆกับฉันแหล่ะ) ชื่อโอ๋ คงเป็นชื่อที่ฮิตกันมากเลย โค-ตระ-ระ เยอะเลย!!!!! และมันก็เป็นหนึ่งในหมื่นๆคนที่ชื่อ โอ๋... รู้จักกับมันตั้งแต่ประถมแน่ะ !!! มันนะเป็นเพื่อนที่เชิดหน้าชูตาของกลุ่ม เพราะมามันสวย!!! สวยที่สุดในกลุ่มเลยว่างั้น มีคนมาจีบมันโค-ตระ-ระ เยอะเลย (อิจฉามันจิงๆ) ความสวยของมันทำให้พวกเราได้รับอานิสงจากบรรดาหนุ่มที่เข้ามาจีบ ไม่ว่าจะเลี้ยงขนม เลี้ยงข้าว และอื่นๆๆ ซึ่งก็ทำให้เพื่อนๆได้อิ่มหน่ำสำราญกัน.....5555 แบบฟรีๆๆ (ไม่ได้ขายเพื่อนกินหรอกนะคะ มันเป็นสินบนเล็กน้อยในการมาจีบเพื่อนเรานะ!!!!!)
เบอร์2 น้องเอส
พูดถึงน้องเอสละก็ เป็นอันรู้กันว่าเจ้าหล่อนเป็นคุณนายที่เรียบร้อยที่สูดดดดดก็ว่าได้ ทำไมนะเหรอ เพราะว่าตั้งแต่หัวจรดเท้าหล่อนถูกระเบียบทุกอย่างเลยแหล่ะ...เป็นหน้าเป็นตาของกลุ่มเราในเรื่องนี้ไม่น้อย....หล่อนจะติดกิ๊บมาโรงเรียนทุกวัน เมื่อไหร่อาจารย์มาตรวจเพื่อนๆทุกคนก็จะหันมาที่ศรีษะของเจ้าหล่อนเป็นอันดับแรก และเอ่ยคำว่า.....เอส..ฉันยืมกิ๊บแกตัวนึงดิได้ป่ะ???? (เพราะบนหัวเจ้าหล่อนนั้นมีมากมายพอที่จะจุนเจือเพื่อนได้เสมอ....) กระโปรงของหล่อนก็จะไม่ยาวจนเกินไป ตามระเบียบเป่ะ!!!!! ส่วนเรื่องการเรียนไม่ต้องพูดถึงหล่อนจัดตารางสอนมาทุกวันแบบว่าขนมาทุกวิชาที่เรียนเลย ดูได้จากกระเป๋านักเรียนของหล่อนได้มันจะอ้วนท้วนสมบูรณ์มากๆๆ ไม่มีวันไหนหร๊อกที่หล่อนจะวิ่งยืมหนังสือเพื่อนข้างห้องเหมือนกันฉัน เพราะว่าหล่อนจะเตรียมมาเสมอ...
ตอนนี้หล่อนแต่งงานไปเรียบร้อยแล้ววววววว คนแรกเลยแหล่ะ(อิจฉาวุ้ย!!!)
เบอร์3 โอ๋ลิง
นี่ก็เป็นอีก 1 โอ๋ ในบรรดาโอ๋ทั้งหลาย ทำไมถึงเรียกมันว่าโอ๋ลิงนะเหรอ????? ก็เพราะมันซนเหมือนลิงนะซิถามได้ 555555 แถมขนที่แขนมันดกเหมือนลิงอีกต่างหาก(ชอบแอบลูบขนแขนมันบ่อยๆๆ ก๊ากกกก) ถึงแม้ว่ามันจะซนแต่มันก็น่ารักนะ หนุ่มๆทีมีรสนิยมชอบของแปลก!!!!!! มักจะวนเวียนมาจีบมันอยู่เนืองๆๆ เพราะมันเป็นคนที่สนุกสนานจนบางครั้งเกินไปจนเข้าข่ายคนบ้าไปเลย...... มันเป็นคนที่ตรงไปตรงมา รักบอกรัก เกลียดบอกเกลียด ชอบมันตรงเนี่ยแหล่ะ...(ถึงแกจะเป็นลิงฉันก็รักแกนะโว้ย!!!!) รู้จักกับมันมาตั้งแต่ประถมเหมือนกัน
ปีนี้มันจะสละโสดแล้ววววววว ดีใจด้วยเพื่อนมีคนมารับแกลงจากคานแร้ววววว!!!!!
เบอร์4 ปอ
เพื่อนฉันคนนี้ไม่ได้ชื่อโอ๋แล้ววว แต่มันชื่อว่าน้องแมลงปอที่น่ารัก รู้จักกันตอน ม.ต้นจนบัดนี้แหล่ะ น้องปอของเราเป็นอะไรที่น่ารักคิขุอาโนเนะมากเลย เป็นเจ้าแม่แห่งของคิขุก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าตัง ผ้าเช็ดหน้า กระเป๋าใส่ของ ปากกา ยางลบ สมุด กระปุกดินสอ และอีกมากมาย she จะเลือกแบบการ์ตูนน่ารักทั้งนาน เพื่อนๆเห็นแล้วเป็นอยากได้ๆๆๆๆ และมีการขอแบบซึ่งๆหน้ากันเลย (หน้าด้านขอกันเลยแหล่ะ) แต่หล่อนก็ใจดีมากๆ กล้าขอก็กล้าให้55555 แต่บางครั้งขอกันเป็นเดือนๆก็มีนะ(แต่ก็ได้เพราะมันเบื่อแล้ว5555) สมัยเรียนฉันนั้งคู่กันด้วยนะ ไปไหนก็ไปด้วยกันตลอดเลย เรียนจบแล้วก็ยังมาอยู่ด้วยกันอีก(ความสัมพันแนบแน่นขนาดไหนคิดดู)
เบอร์5 ตัวฉันเองแหล่ะ...
ข้ามมันไปละกันนะ5555 ไม่อยากจะเอ่ย......
เบอร์ 6 นุ่นเล็ก
สงสัยละสิว่าทำไมต้องนุ่นเล็ก ก็เพราะว่าในกลุ่มเรามีนุ่น 2คนนะสิ ฉันเองก็ชื่อนุ่นเหมือนกัน ก็เลยเรียกต่างกันเพราะมันงงอ่ะนะ(คนมันชื่อโหล5555) นุ่นเล็กนี่รู้จักกันตั้งแต่อนุบาลเลยนะพูดแล้วคงไม่เชื่อ.....แต่เป็นเรื่องจริง เรียนด้วยกันจนถึงป.2 แล้วฉันก็ย้ายโรงเรียน มาเจอกันอีกทีตอน ม.ปลาย โลกมันกลมมากเลยเจอกันปุ๊บก็จำได้ปั๊ปเลย น้องนุ่นหรือว่าลูกสาวโกพงษ์ ที่เพื่อนๆรู้จัก(ไม่มีใครในจังหวัดไม่รู้จักโกพงษ์ หุหุหุ) มันนะเป็นโน้นนี่ตลอดเลย รถล้มบ้าง แขนหักบ้าง นอน รพ.บ่อยมาก ก็เลยเป็นหน้าที่ของเพื่อนที่ดีต้องไปเยี่ยม(และช่วยกินของเยี่ยมหุหุหุ) เวลาไปเยี่ยมมันที่ไรอิ่มกลับมาทุกทีเลย เหมือนไปภัตตาคาร55555
เบอร์7 ก้อย
สำหรับยายคนนี้นะเหรอเจอกันครั้งแรกในชีวิตตอนอนุบาลน่ะล่ะ อยู่ห้องเดียวกันรวมทั้งนุ่นเล็กด้วย ชะตาฟ้าลิขิตทำให้เราต้องมาพบกัน.....
จุดเด่นของหล่อนนะเหรอ???? มันเป็นคนที่ติ๊งต๊องมากเลย น่ารักไร้เดียงสา น่าทะนุทะนอม(แต่มันไม่ใช่ 5555) มันมักจะทำเรื่องบ้าๆบอๆให้พวกเราขำกันเป็นประจำ ฉายาหล่อนมีอยู่ว่า "ฮิโปโปเตมัส" เป็นเพื่อนของเราคนนึงที่ชอบไปนั้งเล่นที่ฝ่ายปกครองบ่อยๆ ในเรื่องการแต่งตัวผิดระเบียบ(เจ้าแม่แฟชั่นเจ้าค่ะ) ว้า.....แต่มันแต่งงานไปอีกคนแล้ววว
เบอร์8 จอย
มาถึงแม่นางจอย ไม่มีใครไม่รู้จักนางจอย เพราะหล่อนจะรู้จักชาวบ้านเค้าไปทั่วแหล่ะ ตั้งแต่ ม.1 ยัน ม.6 ไม่มีใครไม่รู้จักมัน !!!! ใครเป็นแฟนใคร? ใครเลิกกับใคร? นางจอยรู้โหมด เป็นประชาสัมพันธ์กลุ่มก็ว่าได้เลยทีเดียว "มีไรบอกจอย จอยจัดให้"(อะไรทำนองนั้น) ใครจะว่ามันยังไงก็ไม่เคยโกรธเลย ยิ้มรับแล้วสวนกลับตลอดดดดด 55555 วันไหนถ้าไม่ได้กัดไอ้จอย วันนั้นคงนอนไม่หลับ หุหุหุ (นี่ฉันชื่นชมแกนะโว้ย!!!)
เบอร์9 โอ๋ทอม
นี่ก็โอ๋อีก 1 คงเป็นโอ๋สุดท้ายในกลุ่มแล้วละ มันไม่ได้เป็นทอมนะ(มันแต่เหมือนๆนะ) ทอมบ้าอะไรมีหนุ่มๆมาจีบตรึมเลยอ่ะ!!! ไม่ใช่แค่หนุ่มๆนะสาวๆรุ่นน้องก็มีเพียบเรยยยยย แต่มันห้าวมากเลย...นักเลงมากๆๆ แมนสุดๆๆ แต่ลึกๆแล้วมันเป็นหญิงมากๆๆเลยแหล่ะจะบอกให้(แต่ไม่ค่อยมีคนเห็น อุอุอุ) เธอมักจะมีความมั่นใจสูงมากเลย ถือได้ว่าเป็นหญิงเหล็กก็ว่าได้เลยทีเดียว....
ไปอยู่เมืองนอกซะนานเลย กลับมาเป็นไงบ้างน้า.......(มีแฟนเป็นฝาหรั่งรึเปล่าเนี่ย!!)
เบอร์10 แน็ต
เพื่อนคนสุดท้ายแล้วที่จะเผา แน็ตเป็นเพื่อนที่ย้ายมาตอน ม.5 สงสัยไม่รู้จะคบใครก็เลยมาเข้ากับกลุ่มเรา(เพราะบ้าดี) หล่อนย้ายมาจาก กทม.เลยนะ คนอะไรเรียนเก่งมากเลย สนิทกับพวกเราเร็วมากๆๆ ว่างๆฉันก็มักจะพาไปไหนต่อไหนอยู่บ่อยๆๆ(ไปแว๊นกัน หุหุหุ)เจอกันไม่เท่าไหร่อย่างกันรู้จักกันมาสัก 10 ปี หล่อนนะสูงมากๆๆพอๆกันฉันแหล่ะ เดินไปไหนกะมันนะ... ยังกะเสาไฟฟ้าเดินได้ มันนะเป็นคนที่ขี้สงสารมากเลย... มีไรก็จะร้องไห้ตลอดเลย ก็มันขี้แยนะ!!! อยากให้เพื่อนเข้มแข็งนะเพื่อนนะ......
ไม่เจอกันนานก็ยังคิดถึงเพื่อนอยู่น้า........
นึกๆไปแล้วนะชีวิตสมัยมัธยมมันก็สนุกไปอีกแบบนึงนะ ได้ทำไรเยอะแยะมากมาย บางอย่างกลับมาคิดว่าตอนนั้นทำกันไปได้ยังไง... งงอยู่เหมือนกัน มันเป็นอดีตที่น่าจดจำของฉัน.. แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนมันยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป แต่สิ่งนึงที่ยังอยู่และไม่เลือนหายไปตามกาลเวลา....
"นั้นคือมิตรภาพของความเป็นเพื่อนของเรา" ซึ่งยังคงอยู่ตลอดไป.....
ปล1....ขอบคุณที่มีพวกแกเป็นเพื่อนว่ะ!!!
ปล2....ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้ฉัน...
ปล3....ขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งกันไป...
ปล4....ขอบคุณจริงๆ
จาก เพื่อนคนนึงของพวกแก...
